- Loading...
धर्र्म, जाति र भाषाको अलमलमा खस क्षत्री र पुन मगर ?
- पुनहिल डट कम
- ३ साल अघि
- ६१२ पटक पढिएको

–चन्द्रप्रकाश बानियाँ ।
जनगणना नजिकैै आइसक्यो । एकथरी खसहरुले सकिन्छ भने धर्मं मष्ट लेखाऔं नभए पनि जाति त खस लेखाउन नबिर्सौ भन्दै छन् । एकथरी पुनमगरहरुले हाम्रो जाति मगर होइन भन्न थालेका छन् । खस समाजमा जस्तै मगर समाजभित्र पनि धर्मको रडाको सुरु भएको छ । हिन्दू हुँ भन्ने भ्रम पाल्नेहरु पनि छन् । बुद्धधर्म मान्ने पनि छन् । होइन, हाम्रो धर्मविशेष छैन । मगरजातिको संस्कृति मात्र छ । धर्म लेख्नै पर्ने हो भने प्राकृत लेखाउँदा हुन्छ भन्नेहरु पनि छन् । पितृ मान्ने परम्परा नै मगरको धर्म हो भन्नेहरु पनि छन् । बाहिर सतहमा देखा नपरे पनि खस र मगर दुबै जातिमा धर्म, संस्कृति र जातिको रडाको भित्र भित्रै सल्किएको छ । परिणाम कस्तो आउला भन्न त सकिन्न । मानिसले समाजबाट सिकेको मान्यता र रीतिरिवाज उति सजिलै त्यागिहाल्न गाह्रो मान्छ । विषयसंग सैद्धान्तिक सहमति भए पनि परिवर्तन आत्मसात गरिहाल्न हिच्किचाउँछ । समाजले के भन्ला भनेर डराउँछ । अरुले मानेछन् भने देखाजाला भनेर आफूले पहल लिदैन । सबैले मानेपछि मैले पनि मान्नै त प¥यो भनेर उम्कने बाटो खोज्छ । पानीमाथिको ओभानो हुन रुचाउँछ ।
सन्दर्भ हो पुन मगर र खस क्षत्रीहरुको
पुनहरु मगर होइनन् भने के हुन् त ? पहाडी क्षत्रीहरु आर्य होइनन् के हुन् त ? पुनहरुलाई परम्परागत जाति आफ्नो होइनजस्तो लागिरहेका छ । खसहरुलाई आफू आर्य वंशी नै हुँ कि भन्ने लागिरहेको छ । विपरित कित्ता जस्तो देखिए पनि पुनहरु र खसहरुमा यतिखेर देखिएको द्विविधा र अन्योलको कारण भने एउटै हो । आफ्नै जाति, धर्म, संस्कृति, भाषा, रीतिरिवाज र पम्पराप्रतिको अविश्वास हो । अज्ञानता हो । यी दुबैथरी लामो समयदेखि भूलभुलैमा रम्दै आएका हुन् । त्यसैले यतिखेर दुबै समाजभित्र बहस भित्रिएको हो । त्यो बहसलाई निरन्तरता दिनु जरुरी छ । वादे वादे जायते तत्वबोध । त्यसैले धर्म, जाति र भाषाको अन्तर्सम्बन्धको बारेमा चर्चा गर्नु समचीन नै मानिने छ । आउनुहोस् सम्बाद सुरु गरौं । एकै बैठक वा लेखोटमा सबै कुरा नआउला, नअटाउला । तैपनि सुरु गरौं । आजै सबै कुराको छिनोफानो भैहाल्ने होइन । त्यसैले धर्मलाई अलग राखेर जाति र भाषाको बारेमा अलिकता कुरा कोट्याउँ ।
जाति भनेको के हो ? जातिको पहिचान कसरी गरिन्छ ? जातिको नस्ल वंशसंग कस्तो सम्बन्ध रहन्छ ? मानिसको पुर्खा एउटौ हो तर संसारमा हजारौं जाति छन् भने ती कसरी बने ? एउटा नस्ल वंशको मानिस अर्को जातिको सदस्य बन्न सक्छ कि सक्दैन ? यति प्रश्नहरुको जवाफ प्राप्त हुने हो भने जातिको बारेमा मानिसको धारणा प्रष्ट हुन्छ जस्तो लाग्छ ।
साँचै जाति भनेको के हो त ? फरक जाति भन्नाले अलगै वंश हो त ? त्यसो होइन । वंशको लहरो पछ्याउँदै जाने हो भने पुगिने ठाउँ एउटै हुन्छ । यतिखेर यो पृथ्वीमा रहेका करिब आठ अरब मानिसको पुर्खा एउटै हो । सबैको साझा बाजे होमोसेपियन्स हो । नरबानरबाट मानिसमा विकसित भएको अफ्किी जन्तु होमोसेपियन्स आजको मानवजातिको साझा पुर्खा हो । अर्कोतिर यो धर्तीमा हजारौं जातिहरु छन् । मानिसहरु अलमलिने कारण त्यही हो । सबै मानिस एउटै पुर्खाका सन्तति हुन् भने जातिहरु अनेक कसरी हुनसकछन् भन्ने प्रश्नको जवाफमा मानिस अलमलिन्छ । त्यसैले सबभन्दा पहिले जातिको निर्माण कसरी हुन्छ अथवा भएको हो भन्ने कुरा बुझ्नुपर्ने हुन्छ ।
नेपालमा मात्रै पनि सयभन्दा बढी जातिको अस्तित्व छ भनेर मानिन्छ । ती सबै जातिको नस्ल विल्कुल अलग हो भन्ने बुझाई गलत हो । तिनीहरुको समूह छुट्याउँदै जाने हो भने जातिको संख्या कम हुनसक्छ । एउटा जाति वंशानुगत रुपमा अर्को जातिसंग नजिक हुनसक्छ, भाषा संस्कृतिका दृष्टिले दोश्रो जातिसंग नजिक हुनसक्छ । त्यस्तो किन हुन्छ त ? किनकि मानिस मूलत एउटै जाति हो । एउटै नस्ल वंश हो भने कोही कालो र कोही गोरो रङ्गका किन छन् ? कोही अग्ला र कोही पुड्का किन छन् । कोही चुच्चे र कोही बुच्चे किन छन् ? शारीरिक ढाँचा, छालाको रङ्ग, धर्म संस्कृति र भाषाको आधारमा जाति फरक हुन्छ भन्ने भ्रम पनि मानिसमा हुन्छ । मगर भाषा नबोल्ने हुनाले मगर होइनौं कि भन्ने आशंका पुनमगरहरुमा उत्पन्न हुनु र धर्म संस्कृति र जीउडाल दूरुस्तै मिल्ने भएकोले खस र आर्यहरु एउटै जातिका हुनन् भनेर सोच्ने खसहरुको अज्ञानता एकै प्रकारको हो ।
मानिस घुमन्ते युग पार गरेर आजको अवस्थामा आइपुगेको हो । जीविकाको खोजीमा अफ्रिकाबाट निस्केको होमोसेपियन्सहरु संसारभर फैलिए । मानिसको जनसंख्या अहिलेजस्तो ठूलो थिएन । त्यसैले एक ठाउँ छोडेर अर्को ठाउँमा बसाई सरेको मानव समुदायसंग लामो समय देखभेट, हिमचिम, लेनदेन, आवतजावत बन्द भयो । नयाँ ठाउँमा बस्दा घुम्दा नयाँ कुराहरु सिक्यो, नयाँ बोली बनायो, नयाँँ रीतिस्थिति बसाल्यो । पुरानो समाजसंग उसका धेरै व्यवहारहरु भिन्न हुँदै गए । स्थानविशेषको हावापानी र खानपिनका कारणले मानिसको रंग, अनुहार र जीउडाल पनि फरक बन्दै गयो । कुनै जातिको शारीरिक बनोट अग्लो, कुनैको होचो पुड्को । कसैको नाक चुच्चो, कसैको थ्याप्चो, कोही कालो, कोही गोरो, कसैको अनुहार चिल्लो, कसैको जुङ्गादारीभएको झुसे बन्यो । मानिसहरुको शारीरिक बनोट मात्र फरक बनेको होइन, रीतिरिवाजहरु फरक बने, संस्कार संस्कृति फरक बने, अलग भाषाको विकास भयो । बसोबास गर्ने भूगोल त फरक हुने नै भो । त्यसैको समष्टिरुपलाई जाति भनियो । राष्ट्रियता भनियो । जाति भनेको जात होइन । राष्ट्रियता हो ।
जाति कसरी बन्छ भन्ने कुराको गतिलो उदाहरण काठमाडौंको नेवार समाजबाट बुझ्न सजिलो हुन्छ । काठडमौंमा पहिले किराँतहरु आए, पछिपछि लिच्छवि आए, मिथिलातिरबाट तिरहुतिया बाहुनहरु उक्ले, वैशालीका मल्लहरु आए, उत्तरबाट तामाङहरु झरे, पश्चिमबाट खस, मगर र गुरुङ पनि भित्रिए । सबैले आफ्ना पूर्ववंश वा जातिसँग सम्बन्ध तोडे । सबै एउटै भाषा बोल्न थाले, सबैले एउटै रीतिरिवाज र संस्कार संस्कृति मान्न थाले । यसरी त्यो खिचडी समुदाय नयाँ जातिको रुपमा विकसित भयो । जसलाई नेवार भनियो । सायद ती सबैलाई जोड्ने नेवाः भाषा थियो । त्यसैले जातिको नाम नेवार रहन गयो । त्यसैले नेवार एउटा सभ्यता बन्यो, संस्कृति बन्यो, राष्ट्रियता बन्यो । त्यसैलाई जाति भनियो । निश्चित भूगोलमा बस्दै आएको, स्वतन्त्र भाषा भएको, आफ्नै रीतिसंस्कृति मान्ने मानवसमूहलाई एउटा जाति मानिने हो । काठमाडौंका नेवारको इतिहास बुझ्यो भने जाति के रहेछ भन्ने बुझ्न कठिन पर्दैन ।
अलिकता कुरा खसको गरौं । खस जातिको विकासको इतिहास निकै लामो छ । यो जाति प्राचीन युनान, ककेसस, मध्यपूर्व, पश्चिम एशिया, इरान, इराक, अफगानिस्तान, तिब्बत, कास्मिर, कुमाउ गढवाल हुँदै नेपाल छिरेर पूर्वमा आसाम वर्मासम्म पुगेको देखिन्छ । खसहरु चर्चेको भूगोल निकै ठूलो छ । कुनै जमानामा दक्षिण एशियाकै सबभन्दा ठूलो साम्राज्य खसहरुकै थियो । खसको अलग सभ्यता थियो, भाषा थियो, भूगोल थियो, संस्कृति र रीतिरिवाज थिए । सम्भवतः धर्म पनि अलग थियो । एउटा जाति विकासका लागि चाहिने सबै कुरा खस जातिसंग छन् । खस लामो इतिहास भएको जाति हो । खस एउटा अलग जाति थियो होइन कि आज पनि छ । खसको मौलिक भषा थियो, छ । अनेक उपभाषा अर्थात भाषिकाहरु छन् । नेपाली भाषाको जननी खस भाषा नै हो । नेपालीको मूल खस भाषा हो ।
फेरि अलिकता कुरा गरौं पुन मगरहरुको । पुन मगरको जाति कुन हो भन्ने प्रश्न उठाउन थालिएको छ । सबभन्दा पहिले बुझ्नुपर्ने कुरा के हो भने जाति भनेको नस्ल होइन । जात पनि होइन । जाति भनेको एउटा समुदायले लामो कालखण्डमा विकास गरेको राष्ट्रियता हो । फरक भूगोल, फरक भाषा, फरक इतिहास, फरक परम्परा, फरक रीतिरिवाजहरु, फरक चाडपर्व, फरक संस्कृति भएको मानवसमुदायलाई एउटा जाति मानिन्छ । म्याग्दीमा पुन मगरहरुको बसोबास ठूलो छ । मगर भाषाहरु बोलिदैनन् । फरक जाति हुनका लागि फरक भाषामा पनि चाहिन्छ । मौलिक भाषा नभएको जाति हुदैन । म्याग्दीका मगरहरुको मौलिक भाषा अहिले छैन तर इतिहासमा थियो भन्ने कुरा त्यहाँको वनजङ्गल, वनस्पति, ढुङ्गा पहरा, नदीनाला, बस्ती र डाँडा थुम्काहरुले चिच्चाई चिच्चाई भन्दै छन् । म्याग्दी जिल्ला भनेर निचाउने नदीको नाम नै मगर भाषामा छ । कुनै कारणवश त्यस क्षेत्रमा बसोबास गर्दै आएको मगर समुदायको भाषा मेटियो । भाषा बिर्से पनि रीति संस्कृतिहरु मौलिक छन् । पुरानो पर्वतराज्यभित्र मगर भाषा मेटिएको देखिन्छ, पर्वत बाहिर काइके र ढुट नामले भाषा जीवित छन् । चौबीसी राज्य पर्वतमा बसोबास गर्ने मगरहरुको भाषा हरायो भन्दैमा उनीहरु मगरजातिका होइनन् भन्न मिल्दैन ।
मानिसहरुलाई के लाग्न सक्छ भने अस्तित्व समाप्त भैसकेको सानो जाति कुसुण्डाको भाषा जीवित थियो । जाति उन्मूलनको अवस्थामा पुगिसकेका राउटेहरुको पनि मौलिक भाषा छ । म्याग्दी बाल्गुलङमा रहेको अपेक्षाकृति सानो जातिसमूह छन्त्याल र थकालीहरुको भाषा बच्ने, विशाल भूभाग ओगटेर बसेको पुन मगरहरुको भाषा मात्र मेटिने कसरी हुनसक्छ ? अवश्य, पुनहरु मगरइतर जातिकै हुनुपर्छ भन्ने लाग्न सक्छ । त्यसो हो भने पुनहरुको मौलिक भाषा कुन हो त ? खस त अवश्य होइन । खस जातिमा जनै नलगाउनेहरु शूद्र मानिन्छन् । मगरहरु शूद्र हुन् त ? कर्णालीक्षेत्रमा जनै नलगाउने पावइ खसहरु पनि छन् । तर उनीहरुलाई क्षत्री ठकुरी भनिन्छ । पुन भनिदैन । मुस्ताङतिरबाट झरेका अलग जाति हुन् भने पनि त्यति ठूलो संख्यामा रहेका पुनहरुको भाषा मेटिने थिएन ।
सानो संख्यामा अन्यत्र सरीजानेहरुले नयाँ समाजमा घुलमिल हुनुपर्ने हुन्छ र पुरानो भाषा बिर्सन्छ । प्रयोग गर्दैन । गुर्जामा बसाई सरीजाने छन्त्यालहरुले भाषा बिर्सेको देखिन्छ । तर अलि ठूलो संख्यामा बसाई सर्ने जातिले आफ्नो भाषा बिर्सदैन । त्यसैले पुनहरुको अर्को भाषा थियो भन्न सकिन्न । त्यसो भन्न त म्याग्दीको ठाउँवस्ती र खोलानालाको मगर नामले पनि दिंदैन । त्यस क्षेत्रमा मगर बस्ती थियो । मगरभाषा पनि प्रचलनमा थियो । पहिलो बस्ती पनि मगरकै थियो । कुनै खण्डखातिरवश भाषा मासियो । मास्न वाध्य पारियो । केबल भाषा मासिएकै कारणले पुनहरुको जाति मगर होइन भन्न मिल्दैन । वरपरका मगरहरुसंग केही रीतिरिवाजहरु मिलेनन् भन्दैमा पुनहरु मगर होइनन् भन्न मिल्दैन । बाह््र मगरात र अठार मगरातमा भाषा नै फरक छ । कैयौं रीतिसंस्कृतिहरु फरक छन् । ओल्लो डाँडो र पल्लो डाँडाको बस्तीमा भाषिका फरक हुन्छ । सिखका, राखु र मल्लाजका खसहरुको बोलीको लवज फरक हुन्छ । त्यसो भन्दै ती फरक जाति हुन् भन्न मिल्छ र ?
जाति बन्ने एउटा सर्त भाषा अवश्य हो । मौलिक भाषा नहुँदैमा मानिस निर्जातीय हुदैन । बरु सबै तत्व पुग्छन् भने सानो समुदाय भए पनि अलग जातिको मान्यता पाउन सक्छ भन्ने उदाहरण मुस्ताङका चारगाउँले थकाली समुदायबाट लिन सकिन्छ । एउटै भाषा बोल्ने, एउटै रीति संस्कृति मान्ने, एउटा निश्चित भूगोलमा बसोबास गर्दै आएका, निकै लामो इतिहास भएको समुदायले जातिको नाम पाउँछ । जाति भनेको एउटै बाबुका सन्तान होइन ।
आजलाई यत्ति नै । अर्को अंशमा धर्म संस्कृतिको बारेमा चर्चा गरौैंला ।

फाेटाे, भिडियाे र टिकटक खिच्न रत्नेचौरमा भीड

कुकुरको भरमा दरवार

विभिन्न अवस्थाकाे फुच्चे गुराँस तस्विरमा हेराैं

खयर समेत म्याग्दीका वराही शक्तिपीठमा भक्तजनको भीड

वराह/वराही क्षेत्रका चरनखर्कमा भेडा ब्यापारकाे राैनक

हिमालमुनी मुस्कुराएकाे मनसुन सौन्दर्य

म्याग्दीखाेलामा ‘भू–तापीय पानीकाे’ अर्थतन्त्र

यसरी पग्लदैछ धौलागिरी ग्लेसियर, अनि पञ्चकुण्ड हिमताल

धौलागिरी फेदीका वनमा पनि भेटियाे नेपाली फुच्चे गुराँस

हिमाली जंगल निलाे गुराँसले रंगियाे

बेनीकाे लभ्लीहिलबाट देखिने सुन्दर सूर्यास्तक
